ملاك پيش‌گفته در صيغهء امر ( حكم عقل به لزوم . . . ) ظاهر در وجوب خواهد بود ، بلكه ظهور آن در وجوب مؤكدتر مىباشد . 2 . امرى كه پس از منع يا هنگام توهم منع صادر مىشود ، فقط بر ترخيص دلالت دارد ، زيرا امر تنها در صورتى بعث و تحريك خواهد بود كه به انگيزهء بعث صادر شده باشد و وقوع امر پس از منع يا توهم منع ، قرينه است بر اينكه آن امر به انگيزهء بعث نبوده بلكه به داعى ترخيص بوده است و در نتيجه ، بر وجوب دلالت نخواهد داشت . چنين امرى به طريق اولى بر اباحه نيز دلالت ندارد و ازاين‌رو ، براى دانستن حكم خاص آن مورد بايد به دليل ديگرى تمسك كرد . پرسش 1 . لفظ امر در چه معانيى استعمال مىشود و براى چه معانيى وضع شده است ؟ با ذكر مثال و دليل ، مطلب را روشن و مستدل سازيد . 2 . آيا مادهء امر به معناى مطلق طلب است ؟ چرا ؟ 3 . آيا مادهء امر دلالت بر وجوب دارد ؟ چرا و چگونه ؟ 4 . دو آيه از آيات قرآن را بيان كنيد كه در آن مادهء امر به معناى طلب به كار رفته باشد و بحث كنيد كه آيا در اين موارد دلالت بر وجوب دارد يا نه ؟ 5 . موضوع له صيغهء امر چيست ؟ با مثال توضيح دهيد . 6 . آيا در موارد گوناگون بعث ، تعجيز ، تهديد و مانند آنها كه صيغهء امر به كار مىرود ، معناى آن تغيير مىكند ؟ چرا و چگونه ؟ 7 . ظهور صيغهء امر در چه چيز و چگونه است ؟ 8 . با ذكر مثال توضيح دهيد كه اگر جملهء خبرى در مقام انشاء طلب به كار رود ظهور در چه دارد ؟ 9 . با ذكر مثال توضيح دهيد امرى كه پس از نهى صادر شده بر چه چيز دلالت دارد .